15-21 Mayıs 2008 Karakayalar Faaliyeti (Samet)

Marmara Üniversitesi Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü - MUDADOSK

Pazar, 25 Mayıs 2008 01:50

15-21 Mayıs 2008 Karakayalar Faaliyeti
Katılımcılar: Samet Kesen, Ayça Aktaş, Volkan Sarıkaya, Onur Zorluer, Göktuğ Aydemir, Yağız Kayakuşu, Sevil Yılmaz, Zerrin Sever... Uzar gider...

Perşembe gecesi heyecanla Haydarpaşaya yola koyulmuştuk. Remzi heyecandan biraz erken gelmişti ve Ayça ve bende yalnız kalmasın diye planımızdan mümkün olduğunca erken onun yanına gitmeye çalıştık. Haydarpaşaya vardığımızda Remzi’yi de alıp denize karşı merdivenlerde oturup bişiler içip muhabbet ederken diğer arkadaşlarımızın da bize katılmasıyla yavaş yavaş trene aktık. Tren yolculuğumuz diğerlerine nazaran kısa olacaktı. Kendimi buna hazırlamıştım. Ama yaşadığımız bir dizi aksilik yüzünden hiç bu kadar uzun gelmemişti hiçbir yolculuk.
Eskişehir’e varınca yan masada ürkütücü bir tip eşliğinde yemek yedik, güldük eğlendik. Aramızda bizi ürperten arkadaşlar vardı. Hallettik.. Önce yürüdük sonra tramvaya bindik ve terminaldeydik. Terminalde mal kafalı zihniyetin mağduru olduk. Biraz gecikmeyle Karakayalara yola çıktık. Tüm gecenin uykusuz geçmesi sebebiyle tüm MUDADOSK küçücük otobüsü horultularla inletiyordu. Araçta çalan müzik uyurken mallaşmamıza ve ağzımızdan suların akmasına sebep olmuştu. İndik.. Araçtan inince yüzüme çarpan rüzgar beni çok mutlu etmişti. Şimdi önümüzde uzun bir yol vardı. Yürümeye başladık. Başlar başlamaz aramızdan bazılarının dümdüz arazide tuvaletlerini yapması gerekti, hemde çok acil. Onların komik çözümlerine gülerken bir baktık ki Kayaların dibindeyiz. Büyük koruluk alanda iki çadır. Biri bizimkilerin ama diğerini tanımıyoruz. Sola doğru kayınca bir baktım Yağız kayada, Göktuğ aşağıda... Selamlaştık, Kampı Kurduk , hiç dinlenmeden kayalara adeta koştuk.
O gün önce 2 tane V ve V+ lık iki rotaya girdik. Isınmaktı niyetimiz ama ısınamamıştık bile. Sonra sola doğru baka baka kaymaya başladık. Karakan’a girdik bitirdik. İhtiyar Heyeti ve Kirli Harry’i denedik. Sonra da Koridor’a geçip önce Yaz Helvasını denedik. Onur onsightladı. Ben ve Volkan’da şakladık. Bu sırada kendi istekleri ile yanımızda bulunan iki arkadaş sıkıntıdan patladı. Mert bir ara hayaının kayasını buldu ve üzerinde 45 dk kadar uyudu. Yaz helvasından sonra VI dereceli Rot balans’a gittik. Ama o da ne? Pıtır Pıtır döküldük. Gidip bişeyler yemeye ve uyumaya karar verdik.
Kamp alanında tatlı bi telaşla yemekler yapılıp yendi. Sonra pilimin bittiğine karar verip çadırıma girdim. Uyurken çok enteresan şeyler oldu. Bi ara gözüme güneş gelirken yarım saat sonra yağmur yağdı ve rüzgar çıktı. Önce hayal sanmıştım ama Erdal’ın sesiyle uyandım. İyice uyanıp Volkan’ı uyandırdım. Gece aktivitelerimize başladık.
2. gün geceden kalma rotalara aktık. O gün önce bir sonraki gün geleneksel çıkabileceğim bir blok aradım ama gözüme kestiremedim. Sonra klüp arkadaşlarımdan kalabalık bir grup ile bütün günü neredeyse Koridor’da geçirdik. Metal müzik eşliğinde bol bol tırmandık. O gün ipe 1 defa oturarak Yaz Helvasını bitirdim. Kilidi çözmüştüm ama o gün rotayı tekrarlayabilecek gücüm kalmamıştı. Kamp alanında kalabalık bir yemek ayini yaptık ve sohbetler başladı .
Ertesi sabah klüp tarihinin en güzel toplantılarından birisi yapıldı. Açık havada konuşulan konulardan sonra sıra yenilerin eğitim saatine gelmişti. Önce geleneksel tırmanış eğitimi verildi. Sonra Göktuğ lider tırmanışı anlattı. Ve yeni üyeler lider tırmandı. Ben ve Yağız gözetmenlik yaptık. Onur ve ben eğitimler sırasında kısa bir hattı geleneksel çıktık. Onur öncü ben ise artçıydım. Eğitimden sonra kuşanıp Volkan’ı da kandırarak başka bir hattın önünde buldum kendimi. Geleneksel çıkacaktım ama ellerim titriyordu. Başladım. ilk malzemem çok iyi oturmuştu. Ama ikinci takoz hiç güven vermiyordu. Ona rağmen devam ettim. Üçüncü takoz çok iyi oturdu. Hatta o malzemeye güvenip ipe oturdum. Rotanın devamı zorlaşıyordu. Devam etmeye karar verdim. Çıktığım hat daha önce temizlenmemiş olduğundan üstüme baya bir hafriyat döküldü. Vazgeçtim ve downclimbing methodu ile aşağıya indim. Aşağıya indiğimde spor tırmanışı seviyordum. Olgunlaşmış gibiydim. O güne yeni arkadaşların ricası üzerine Karakan’ın başında devam ettim. Rotada Ayça rahatsızlandı. Kamp alanında onunla ilgilendim (o sırada yanımızda olanlara teşekkürler, olayın akışını uzaktan takip edenlere de bravo). Stresli günü Akif’le kısa ve kolay V+ lık bir rotada bitirdik. Akşam crash-pad etrafında koyu sohbet ve karpuzlu rüyalar vakti yapmıştık. Ertesi gün de tası tarağı topladık ve Ankaraya gitmk üzere yola çıktık. İlk aracımız bir ambulanstı. Bizi kaymaz’a kadar bıraktı. İkinci aracımız Gençlik Spor il Müdürlüğünün aracıydı. Bizi Ankara’ya kadar bıraktı. Ondan sonra biz erdik muradımıza siz çıkın kerevetine..
Samet Kesen