Karakayalar Şenliği Faaliyet Raporu (Ayça)

Marmara Üniversitesi Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü - MUDADOSK

Cuma, 30 Mayıs 2008 01:54

Karakayalar Şenliği Faaliyet Raporu
15 Mayıs 2008 Perşembe akşamı Haydarpaşa Garı’nda başladı Karakayalar faaliyetimiz. Yolculuğumuz biletlerdeki bazı problemlerden dolayı sorunlu geçse de yan yana, sıkışarak, yemekli vagonda çok renkli bir şekilde geçti. Eskişehir’e vardığımızda saat sabah 5 ‘e geliyordu. Girdiğimiz çorbacıda içtiğimiz çorbalardan sonra Eskişehir yollarına vurduk kendimizi. Otogara vardığımızda bindiğimiz minibüste de tekrar bilet sorunları yaşayıp bu bahtımızda var herhalde diyerek ve ağzımızın sularını akıta akıta uyuyarak vardık Karakayalar Köyü yol ayrımına. Sıcakta 2 kilometre yürüyüp köye vardığımızda gayet mutlu mesut ve yorgunduk. Tabi orada da yemek sorunumuz başladı. Şenliği düzenleyenlerin listesine kulüp olarak adımızı yazdırmadığımız için yemek verilmeyeceğini öğrendiğimizde çok yıkılmıştık. Ama yine bir şekilde araya karışıp liste yaparak aldık yemeklerimizi. Artık mutluyduk ve artık tırmanışa başlayabilirdik. Cuma günü olduğu için henüz fazla insan yoktu. Yanımızda yeni üyeler de olduğu için hem ısınmak için hem de onlar tırmanırken biz de yanlarında olalım diye oradaki kolay rotalara girdik. Oradan ayrılıp başka bir rotanın altına gittiğimde artık uykuya karşı koyamamış oradaki bir kayanın üstünde uyuyakalmıştım. Bir ara uyandığımda koşarak çadırıma girip güzel bir uyku çektim. Güzelce yemeğimi de yedikten sonra da artık yarın bomba gibi tırmanabilirdim. Ertesi sabah yani cumartesi sabahı şenlik resmi olarak başladığından dolayı bir sürü tırmanıcı alana gelmişti ve rotalar kalabalıklaşmaya başlamıştı. Birkaç rotayı denedikten sonra çok güçsüz olduğumu fark ettim. Bunun sebebinin de en başta düzensiz antrenman olduğunu anladım. Demek ki artık daha fazla antrenman yapıp daha fazla çaba sarf etmenin zamanı gelmişti. Bu faaliyet bazı şeyleri anlamam için gerçekten güzel bir fırsat oldu benim için. O gece de yemeklerimizi yiyip karpuz keyfi yapıp muhabbet ederek geçti. Saatin nasıl geçtiğini fark etmeden çok da erken olmayan bir saate uyuduk. Sabah kalktığımızda belki de şimdiye kadar ki en güzel kulüp toplantılarımızdan birini yaptık. Ağaçların altında, sabahın erken vakitlerinde, açık temiz havada yaptığımız toplantı çok güzel oldu. Toplantıdan sonra kahvaltılarımızı yaptıktan sonra yeni üyelerin temel kaya eğitimleri verildi. Hava cidden çok sıcaktı ve kendimi kötü hissetmeye başlamıştım. Oradaki eğitim bittikten sonra birkaç kişi başka bir rotada sıranın bize gelmesi için güneşin altında beklemek zorunda kaldık. Rotaya çıktığımda güneşin yakıcı etkisi kendini iyice gösterdi. Benim de rotada biraz heyecanlanmamdan dolayı rotada rahatsızlandım. Aslında güneşte o kadar beklememem gerekiyordu üstüne bir de sabah yediğim reçeller eklenince seker hastalığım yine başıma dert açtı. Kendimi bir anda çadırda buldum. Sağ olsunlar, başımda benimle ilgilenen bir sürü insan vardı. Oradaki ambulansa haber veren Erdal bana çok büyük iyilik yapmış oldu. Samet yanımdan hiç ayrılmadı. Kulüpten bir sürü arkadaşım sürekli gelip nasıl olduğumu sordular. Buradan onlara çok teşekkür ediyorum. Vesselam 2,5 şişe serum ve yapılan iğneden sonra kendime ancak gelebildim. Tabi bunun en iyi tarafı hiç tanımadığım insanların bana yemem için bir sürü yemek getirmesiydi. Akşam da yaptığımız çevre gezileri ve yine karpuz ziyafetiyle o günü de öyle geride bıraktık. Ertesi gün hazırlanıp yola çıkmanın zamanı gelmişti artık. Güzel ve şanslı otostoplarla Ankara’ya gitmek üzere Karakayaları arkamızda bırakıp çıktık yollara. Umarım herkes için güzel ve kendine bir şeyler katan bir faaliyet olmuştur. Herkese iyi tırmanışlar.